De onbevangen omgang: een ideale intermenselijke relatie van wederzijds vertrouwen, de voorwaarde voor de vrije zelfontplooiing, de grondslag voor een gezonde, goede samenleving en de kern van elke religie, aldus Buytendijk.

Wie een kind niet waarschuwt voor een reëel gevaar, laat de onbevangene uiteindelijk slachtoffer worden. Wie anderzijds een kind overstelpt met zijn waarschuwingen, vernielt de onbevangenheid. Dan komt levensangst ervoor in de plaats, zo betoogt Langeveld.

Vergote stelt dat geloof eerst dan waarachtig geloof is wanneer het vertrouwend is en dus onbevangen maakt. Dan is geloof een kracht die de geestelijke gezondheid bevordert.