Als een hulpverlener iemand de verbindingslijnen laat herkennen tussen diens geloof en de wijze waarop deze persoon zichzelf in de wereld ervaart, dan vermindert diens gespletenheid. Zo wordt een mens heel en geestelijk meer gezond.

In die verbindingslijnen lijken drie patronen te onderscheiden:

• de werkelijkheid verschijnt als een moederlijk mysterie van geborgenheid;
• de menselijke geschiedenis wordt als een vaderlijk appèl beleefd;
• Jezus wordt ervaren als de persoon in wie God als partner oplicht.

Als gelovigen deze patronen leren zien, dan gaan zij zichzelf beter kennen. Daardoor wordt geloven echter en gezonder, en leidt het tot meer vrijheid en verantwoordelijkheid.

Inhoud
 
• De religieuze ervaring
• De geloofservaring
• Gelovige ervaring van geschiedenis
• De betekenis van de psychische ontwikkelingsfasen voor de geloofservaring
• Onze ervaring van Christus